ಸುಗ್ಗಿ...

ಕಾರ್ಮೊಡಗಳ ಸುಳಿಯಲ್ಲೇ

ಅಡಗಿಹುದು ಕಾಂತಿ,

ಏಕಾಂಗಿ ಎದೆಯ ಚಳಿಯಲ್ಲೇ,

ಮೂಡುವುದು ಅಮರ ಶಾಂತಿ.

ಮತಿಗೆಟ್ಟು ಮರುಗುವುದು
ಆಜೀವ ಯಾತನೆಯು,

ಸಲಹದಿರೆ ಸೊರಗುವುದು

ಭಾವನೆಯ ತೆನೆಯು;

ಛಾಯೆಯಲೂ ಸಾಗುವನು,
ಆ ಉತ್ತರಕೆ ರವಿಯು,
ಬದುಕಿನಾಟದಿ ಮಾಗುವನು,
ಅರಿವಿನ ಸವಿಗೂಡಿ ಕವಿಯು.

ಪದವಾಗಿ ಆಟಿಕೆಯು,

ಬಣ್ಣನೆಯೇ ಬಣ್ಣವು,

ಕುಗ್ಗುವುದು ಅಳಲಿಕೆಯು,

ಕಾಣುತಲೆ ಚೆಲುವು;

ಮರುಭೂಮಿಯ ಮಡಿಲಿಗೆ,

ಸಂತಸದ ನೆರೆ ನುಗ್ಗಿ,

ಮನದ ಬಟ್ಟಬಯಲಿಗೆ

ಅಂದೇ, ಆ ದಿನವೆ ಸುಗ್ಗಿ.